در اعماق گور

وخنده های دوباره اش

مراوتبارمرا

به اتش کشانده بود

وابرها که گریه می کردن

لب می زنی به گریه های من

وخواب که مرا می برد هربار.......                                                                            اردیبهشت ۸۶

 پوتین چشم های مرا پیر کرده ای

آماده باش در صف احساس مانده ام

از هر چه عاشقی ست مرا سیر کرده ای.

                                                                                         اردیبهشت ۸۸

                                                                                                              بیابانی.

تودر اینه خوشگلی ات را اندازه می گیری

وروبان عزای مرا به موهای بلند بلندت بسته ای

تا فرار نکند

زیباییت زیر این همه خاک

چشم ازمن بر ندار

از من نرو

دور که می شوی

گریه ام می گیرد....                               ن.ق۸۹/۸/۲۶

ازاین روزهای حامله ی خراب

مادرشده بود

بغض هام

ونام تورا می زایید

هرشب در رختخواب..                                                            نسرین قاسمی.۸۸

پرده

پرده های متعصب سیاه

پرده های خونی

پرده های پاره

ومرگ مشکوک زنی در بالکن.      

                                            ۸/۴/۹۰   

بی هجوم تو

کم برگ کم برگ

به چند سطر مزاحم لجباز

مرابرداریدبردارید

ابریست

مرگ سنگ های تراشیده

سنگ های مست

تنهامنم لب پرتراز پرنده

نباریده می روید

می آید

می نشیند می چیند

از بغض زار تو

از ریسمان خسته ی بیمار

در من گوسفندیست

از هرچه راه وخدا زیباتر

که می رقصد می چرخد

بیست وهشت بار

می چرخد می رقصد

بیست وهفت بار

که او از تمام دیوانه گی شهر ما

دیوانه تر

لب پرتر

که می آید می نشیند

می رقصد می چرخد

بیست وشش بار

پیر چوبی که چه بخواهد چه نخواهد

می شکند

می داندناله ی گلدان

لای کم برگی گیاه

چه سرخ تر زایید

که او ازهرچه سنگ ونگاه

سنگین تر

کم برگ کم برگ

دیوانه تر است

بیست وهشت بار

که می رقصد..                                                                                           ۸۴/۸/۱۲

دوستاره ی خیس

و رختخوابی که غمگین بود..

 ۸۹/۳/۱۹

روزی خون

تمام توراخواهدگرفت

دررگ هایت

برجسته می شوی

ومن هربار زن ات می شوم

به صورت حقیقی                                                                                نسرین قاسمی ۸۹

 این جاکسی نیست

هواغمگین ترشده

ودلم هوای تهران است...

                                                                                                                  ۱۸/۷/۸۹